هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از شبهای عاشقانهاش میگوید که با معشوقهای زیبا و شیرینلب سپری کرده است. او از بادهگساری، بوسهها و لحظات ناب با معشوقه یاد میکند و از حسادت رقیبان نیز سخن میگوید. در نهایت، خود را بندهای در برابر معشوقه میداند که او را همچون پادشاهی میستاید.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانه، اشارات به بادهگساری و روابط نزدیک است که برای مخاطبان جوان و بزرگسال مناسبتر است.
شمارهٔ ۱۱ - و له ایضا
دوش، آغوش و بر و بوس و کناری داشتم
تا به هنگام سحر در بر نگاری داشتم ۱
اختیارم باده خوردن بود و آغوش و کنار
از برای آنکه در دست اختیاری داشتم ۲
شاهدی شوخی شگرفی شکری شیرین لبی
دلبری سنگین دلی سیمین عذاری داشتم ۳
عیش می کردم به شادی، باده می خوردم به کام
غم نمی خوردم که در بر غمگساری داشتم ۴
گاه لعلش بوسه دادم، گه کشیدم در برش
گاه با درج عقیقش کار و باری داشتم ۵
کوری چشم رقیبان و حسودان تا به صبح
در بر و آغوش، یاری و چه یاری داشتم ۶
همچو حیدر بنده بودم، پادشه می خواندمش
زآن به گوش جان ز زلفش گوشواری داشتم ۷
تا به هنگام سحر در بر نگاری داشتم ۱
اختیارم باده خوردن بود و آغوش و کنار
از برای آنکه در دست اختیاری داشتم ۲
شاهدی شوخی شگرفی شکری شیرین لبی
دلبری سنگین دلی سیمین عذاری داشتم ۳
عیش می کردم به شادی، باده می خوردم به کام
غم نمی خوردم که در بر غمگساری داشتم ۴
گاه لعلش بوسه دادم، گه کشیدم در برش
گاه با درج عقیقش کار و باری داشتم ۵
کوری چشم رقیبان و حسودان تا به صبح
در بر و آغوش، یاری و چه یاری داشتم ۶
همچو حیدر بنده بودم، پادشه می خواندمش
زآن به گوش جان ز زلفش گوشواری داشتم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۰ - و له ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲ - و له ایضا - مثنوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
