شمارهٔ ۲۶ - و له ایضا

امروز که در کوی خرابات الستم
از حسرت یاقوت لبت باده پرستم ۱

سجاده و تسبیح به یک گوشه نهادم
وز کفر سر زلف تو زنار ببستم ۲

ترک سر و زر کردم و دین و دل و دنیا
در دیر مغان رفتم و فارغ بنشستم ۳

دردانه طمع کردم و در دام فتادم
فارغ شدم از دانه و از دام بجستم ۴

ای مطرب خوش نغمه! بزن پرده ی عشاق
وی ساقی وحدت! بده آن باده به دستم ۵

هیچم خبری نیست ز فردای قیامت
امروز که چون نرگس سرمست تو مستم ۶

چون من شدم از دست، بگیر از سر یاری
دست من افتاده که در پای تو پستم ۷

در عالم وحدت که در آن هیچ نگنجد
چون نیستم، ای خواجه! مپندار که هستم ۸

چون حیدر کرار به فرمان محمد
در کعبه ی جان رفتم و بتها بشکستم ۹