هوش مصنوعی: شاعر در این متن به توصیف معشوقه‌ای زیبا و دلربا می‌پردازد که با گذر از مقابل او، دل شاعر را می‌رباید. شاعر از عشق و دل‌تنگی خود می‌گوید و از معشوقه می‌خواهد که به او توجه کند. اما معشوقه با بی‌اعتنایی از کنار او می‌گذرد و شاعر را در هوس بوسه و نزدیکی باقی می‌گذارد. در پایان، معشوقه به شاعر می‌گوید که از غم عشق او رنج می‌برد و این درد را تحمل می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به کار رفته در متن ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند که برای سنین پایین مناسب نیست.

شمارهٔ ۳۰ - فی البدیهه

آمد به در مسجد آدینه نگاری
یاقوت لبی، سنگدلی، سیم عذاری ۱

شوخی شکری شیوه گری شهره ی شهری
سروی سمنی گل بدنی تازه بهاری ۲

شکر سخنی، نوش لبی، پسته دهانی
شمشاد قدی، به زنخی، لاله عذاری ۳

بر رهگذرش عاشق و دل خسته نشستم
تا باز کند بر من دل خسته گذاری ۴

باز آمد و بگذشت و من خسته نشسته
بر رهگذرش در هوس بوس و کناری ۵

گفتم نظری کن که ز مهر تو نهادم
بر پشت دل از آرزوی روی تو باری ۶

گفتار برو ای حیدر بیدل که چه باشد
گر بارکشی در شب و روز از غم یاری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۹ - و له ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۱ - و له ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.