هوش مصنوعی: این متن یک غزل عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر به ستایش معشوق و بیان عشق و دلدادگی خود می‌پردازد. در ابیاتی نیز اشاره‌ای به مفاهیم مذهبی مانند کربلا و حیدر (امام علی) شده است. شاعر از تشبیهات زیبا مانند مقایسه معشوق با نور دیده و نرگس شهلایی استفاده کرده و عشق خود را بی‌پروا و فداکارانه توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مذهبی و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شمارهٔ ۶۳ - و له ایضا

نیست در عالم کسی همتای تو
من بنازم پیش سر تا پای تو ۱

راحت جانی و نور دیده ای
لاجرم در دیده کردم جای تو ۲

شور در فرهاد مسکین افکند
پسته ی شیرین شکرخای تو ۳

از هوا چون گل دریدم پیرهن
تا بدیدم نرگس شهلای تو ۴

حالیا امروز جان می پرورم
بر امید وعده ی فردای تو ۵

از بلا هرگز نپرهیزد دلم
کربلای من بود بالای تو ۶

حیدر بیدل غزل گویی کند
همچو بلبل بر گل رعنای تو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۲ - و له ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۴ - خواجوی کرمانی غیبت شیخ سعدی کرد این مدح گفته شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.