شمارهٔ ۶۲ - و له ایضا

ساقی! بیار باده و مطرب بساز ساز
تا برگ عیش را بود از نغمه تو ساز ۱

گر کعبه کوی دوست بود می کنم طواف
ور قبله روی یار بود می برم نماز ۲

تا همچو باز دیده فروختم ز غیر
جز بر رخ تو می نکنم هر دو دیده باز ۳

یک دم کرشمه ای کن و صد بی نوا بسوز
روزی عنایتی کن و با عاشقی بساز ۴

تا قامت و رخ تو بدیدم نمی کنم
هرگز تفرج گل خندان و سرو ناز ۵

رامین شدی و کعبه ی خود ساز کوی ویس
محمود باش و قبله ی خود کن رخ ایاز ۶

حیدر! حمایت سر زلفش چه می کنی
کوته زبان چگونه حکایت کند دراز؟ ۷