غزل ۱۰۴ - طریق عشق جانا بی بلا نیست

طریق عشق جانا بی بلا نیست
زمانی بی بلا بودن روا نیست ۱

اگر صد تیر بر جان تو آید
چو تیر از شست او باشد خطا نیست ۲

از آنجا هرچه آید راست آید
تو کژمنگر که کژ دیدن روا نیست ۳

سر مویی نمی‌دانی ازین سر
تو را گر در سر مویی رضا نیست ۴

بلاکش، تا لقای دوست بینی
که مرد بی بلا مرد لقا نیست ۵

میان صد بلا خوش باش با او
خود آنجا کو بود هرگز بلا نیست ۶

کسی کو روز و شب خوش نیست با او
شبش خوش باد کانکس مرد ما نیست ۷

که باشی تو که او خون تو ریزد
وگر ریزد جز اینت خون‌بها نیست ۸

دوای جان مجوی و تن فرو ده
که درد عشق را هرگز دوا نیست ۹

درین دریای بی پایان کسی را
سر مویی امید آشنا نیست ۱۰

تو از دریا جدایی و عجب این
که این دریا ز تو یکدم جدا نیست ۱۱

تو او را حاصلی و او تورا گم
تو او را هستی اما او تورا نیست ۱۲

خیال کژ مبر اینجا و بشناس
که هر کو در خدا گم شد خدا نیست ۱۳

ولی روی بقا هرگز نبینی
که تا ز اول نگردی از فنا نیست ۱۴

چو تو در وی فنا گردی به کلی
تو را دایم ورای این بقا نیست ۱۵

ز حیرت چون دل عطار امروز
درین گرداب خون یک مبتلا نیست ۱۶