بخش ۱۹۴ - خدای تعالی فرموده ما غرک بربک الکریم

آن یکی کرد این سؤال از آن امام
کی تو در فهم و کتاب حق تمام ۱

از چه فرمود آن خدای بی همال
در مقام قهر و توبیخ و جلال ۲

چون شدی مغرور بر رب کریم
از چه کردی این گناهان عظیم ۳

مقتضای حال این بود ای خلیل
که بگوید رب قهار جلیل ۴

گفت رو رو پس تو نادان بوده ای
عقده ای از نکته ای نگشوده ای ۵

خواست تا حق رحمت اندوزی کند
مجرمان را عذرآموزی کند ۶

تا کند تعلیمشان عذر گناه
عذر معزولی آن عذر گناه ۷

تا بیاموزد سؤالش را جواب
یادشان آرد ز وصل مستطاب ۸

تا بگویند این امید و این غرور
بر کرمهای تومان بود ای غفور ۹

عذر ما اینست در جرم و خطا
هرچه دیگر عذر می آرم هبا ۱۰

عذر بدتر از گنه می آورم
پرده ی ناموس خود را می درم ۱۱

آن یکی گوید گنه از نفس بود
وان دگر گوید ز شیطان عنود ۱۲

آن هوس را عذر آرد آن هوا
آن گنه سازد حوالت بر شقا ۱۳

این جواب عذر باشد سربسر
چون جواب خصم و قاضی ای پسر ۱۴

آمد آن یک با دو گوش خون چکان
نزد قاضی ایها القاضی فغان ۱۵