خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: متن به تفاوت بین صبر و شکر در ظاهر و باطن انسان می‌پردازد. صبر مربوط به اعضای جسمانی مانند دست، پا و زبان است، در حالی که شکر و شوق مربوط به باطن و جان انسان است. همچنین اشاره می‌کند که دل جایگاه شوق و رضاست و رضا باعث شکوفایی جان می‌شود. در نهایت، به گفتار ذبیح باوفا اشاره می‌کند که در صورت خواست خدا، صبر پیشه می‌کند، اما شوق و وجد در دل جای دارد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مبانی عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

صبر از آثار جسم ظاهر است
دیده های ظاهر آن را ناظر است

شکر و شوق و شادی و میل و نشاط
هست آنها را به باطن ارتباط

صبر کار دست و پایست و زبان
شکر شغل خاطر و جان جنان

صبر در آرام و اعضای تو است
گرچه باشد در دل از غم صد شکست

دل ولی منزلگه شوق و رضاست
از رضا جان را شکفتن اقتضاست

زین سبب گفت آن ذبیح باوفا
گر خدا خواهد تجدنی صابرا

لیک جای شوق و وجد اندر دل است
داند آنکو این دل آن را منزل است

«ملا احمد نراقی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir