بخش ۹۱ - پند هشتم

ز پند هشتمت گویم کزین پند
برآید اهل دولت را دل از بند ۱

مرو تا جهد داری از پی دل
کزو کس را نیامد کام حاصل ۲

دل از هستی خود یکباره بردار
مشو سرگشته گرد خود چو پرگار ۳

بپوش از مهر دوران چشم و شو شاد
که خوش گفته ست این یک بیت استاد ۴

همه مهری ز نادیدن بکاهد
هر آنچه چش نبیند دل نخواهد ۵

دل از دل بر کن و از دیده هم نیز
که باشد دیده و دل، هر دو یک چیز ۶

ز اول دیده را بر دوز و آنگاه
ز دل بگذر که آسان می شود راه ۷

به تن شو خاک و زن بر دیده ها گرد
که خون از دیده و دل می خورد مرد ۸

گر از جور زمان خواهی رهایی
مکن با دیده و دل آشنایی ۹

که مرد از این و آن سیخ تفیده
گهی بر دل خورد گاهی به دیده ۱۰