شماره ۲۳ - باور نکنی گر غم دل گفتن ما را

باور نکنی گر غم دل گفتن ما را
بین از اثر اشک به خون خفتن ما را ۱

صد بار بهار آمد و یک بار ندیدند
مرغان مصیبت زده بشکفتن ما را ۲

در زندگی از بس که گران جانی ما دید
حاضر نبود مرگ پذیرفتن ما را ۳

رفت از بر من گرچه رهش با مژه رفتم
ره رفتن او بنگر و ره رفتن ما را ۴

جز فرخی از طبع گهربار ندارد
کس طرز غزل گفتن و در سفتن ما را ۵