هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر بیان میکند که غمهای کوچک و بزرگ برایش اهمیتی ندارند، زیرا غم اساساً بیقدر و بیمقدار است. او تأکید میکند که ملتهایی که نویسندگان و اندیشمندان توانمند ندارند، نامشان از تاریخ محو میشود. همچنین، کسانی که به فکر جامعه نیستند، نزد خردمندان احترامی ندارند. با وجود فقر مادی، شاعر احساس آرامش و فراغتی دارد که حتی پادشاهان بزرگ مانند جمشید نیز از آن بیبهره بودند. در پایان، شاعر به انصاف و عدل اشاره میکند، اما افسوس میخورد که کسی مانند فرخی (شاید اشاره به فرخی سیستانی) ثابتقدم در این راه نبوده است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و ادبی نیاز به دانش پیشینهای دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
شماره ۳۳ - هرگز دلم برای کم و بیش غم نداشت
هرگز دلم برای کم و بیش غم نداشت
آری نداشت غم که غم بیش و کم نداشت ۱
در دفتر زمانه فتد نامش از قلم
هر ملتی که مردم صاحب قلم نداشت ۲
در پیشگاه اهل خرد نیست محترم
هر کس که فکر جامعه را محترم نداشت ۳
با آنکه جیب و جام من از مال و می تهیست
ما را فراغتی است که جمشید جم نداشت ۴
انصاف و عدل داشت موافق بسی ولی
چون فرخی موافق ثابت قدم نداشت ۵
آری نداشت غم که غم بیش و کم نداشت ۱
در دفتر زمانه فتد نامش از قلم
هر ملتی که مردم صاحب قلم نداشت ۲
در پیشگاه اهل خرد نیست محترم
هر کس که فکر جامعه را محترم نداشت ۳
با آنکه جیب و جام من از مال و می تهیست
ما را فراغتی است که جمشید جم نداشت ۴
انصاف و عدل داشت موافق بسی ولی
چون فرخی موافق ثابت قدم نداشت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - آن طایری که در قفس تنگ خانه داشت
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - جان من تنها نه خوبان را صباحت لازم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.