شماره ۶۵ - چمن از لاله چو بنهاد به سر افسر سرخ

چمن از لاله چو بنهاد به سر افسر سرخ
پای گل زن ز کف سبز خطان ساغر سرخ ۱

اشک چون سیم سپیدم شد از آن خون که ز خلق
زردرویی کشد آن کس که ندارد زر سرخ ۲

گر چه من قاتل دل را نشناسم اما
دیده ام در کف آن چشم سیه خنجر سرخ ۳

کی به بام تو پری روی زند بال و پری
هر کبوتر که ز سنگ تو ندارد پر سرخ ۴

تاخت مژگان تو بر ملک دل از چشم سیاه
چون سوی شرق به فرمان قضا لشکر سرخ ۵

خون دل خورده ام از دست تو بس، از پس مرگ
سرزند سبزه سر از تربت من با سر سرخ ۶

شب ما روز نگردد ز مه باختری
تا چو خورشید به خاور، نزنیم اختر سرخ ۷

پرسش خانه ی ما را مکن از کس که ز اشک
خانه ی ماست همان خانه که دارد در سرخ ۸

فرخی روی سفید آنکه بر چرخ کبود
با رخ زرد ز سیلی بودش زیور سرخ ۹