شماره ۱۱۵ - آن غنچه که نشکفت ز حسرت دل ما بود

آن غنچه که نشکفت ز حسرت دل ما بود
وان عقده که نگشود ز غم مشکل ما بود ۱

مجنون که به دیوانه گری شهره شهر است
در دشت جنون همسفر عاقل ما بود ۲

گر دامن دل رنگ نبود از اثر خون
معلوم نمی شد دل ما قاتل ما بود ۳

سرسبز نگردید هر آن دانه که کشتیم
پا بسته آفت زدگی حاصل ما بود ۴

دردانه مه بود و جگر گوشه خورشید
این شمع شب افروز که در محفل ما بود ۵

این سر که به دست غم هجر تو سپردیم
در پای غمت هدیه ناقابل ما بود ۶

از راه صنم پی به صمد بردم و دیدم
مستوره آئینه حق باطل ما بود ۷