شماره ۱۲۵ - هرکس که به دل مهر تو مه پاره ندارد

هرکس که به دل مهر تو مه پاره ندارد
از هر دو جهان بهره به یکباره ندارد ۱

فریاد ز بیچارگی دل که بناچار
جز آنکه به غم ناله کند چاره ندارد ۲

هم ثابت در عشقم و هم رهرو سیار
افلاک چو من ثابت و سیاره ندارد ۳

دارد دل من گر هوس خفتن در گور
طفل است و بجز عادت گهواره ندارد ۴

با این همه خواری ز چه دارد سرسختی
آن سست وفا گر دل چون خاره ندارد ۵

ریزد غم و افسردگیش از در و دیوار
هر شهر که میخانه و میخواره ندارد ۶

در کیش من آزار دل اهل محبت
جرمیست که آن توبه و کفاره ندارد ۷

با اینهمه دیوانه یکی چون من و مجنون
صحرای جنون از وطن آواره ندارد ۸