شماره ۱۳۸ - بس تنگ شد از سختی جان حوصله دل

بس تنگ شد از سختی جان حوصله دل
دل شکوه ز جان می کند و جان گله دل ۱

دل شیفته سلسله موئی است کز افسون
با یک سر مو بسته دو صد سلسله دل ۲

از بادیه عشق حذر کن که در آن دشت
در هر قدمی گمشده صد قافله دل ۳

سر منزل دلدار کجا هست که واماند
از دست غمش پای پر از آبله دل ۴

تا خلوت دل جایگه مهر تو گردید
نبود بخدا یکسر مو فاصله دل ۵

با غیر تو مشغولی و غافل که ز حسرت
نبود بجز از خوردن خون مشغله دل ۶