هوش مصنوعی: شاعر در این متن از فقر و تهیدستی خود و هم‌کیشانش می‌گوید، اما با وجود این، به آزادی و استقلال ایران افتخار می‌کند. او از صلح‌طلبی و نرم‌خویی در زمان صلح و مقاومت و سختی در برابر جنگ سخن می‌گوید. همچنین، از عقب‌ماندگی و بی‌توجهی به تمدن و پیشرفت در مقایسه با دیگران ابراز ناراحتی می‌کند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق اجتماعی و سیاسی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و استعاره‌های به‌کار رفته ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.

شماره ۱۳۹ - ما خیل تهی دست جگر گوشه بختیم

ما خیل تهی دست جگر گوشه بختیم
سرگرم نه با تاج و نه پابند به تختیم ۱

آزادی ایران که درختی است کهن سال
ما شاخه نو رسته آن کهنه درختیم ۲

در صلح و صفا گرمتر از موم ملایم
با جنگ و جفا سردتر از آهن سختیم ۳

پوشید جهان خلعت زیبای تمدن
ما لخت و فرومایه از آنیم که لختیم ۴

تا جامه ناپاک تن آغشته بخون نیست
ما پیش جهان تن بتن آلوده ز رختیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۸ - بس تنگ شد از سختی جان حوصله دل
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰ - شب چو در بستم و مست از می نابش کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.