شماره ۱۷۸ - خوبرویان که جگر گوشه نازند همه

خوبرویان که جگر گوشه نازند همه
پی آزار دل اهل نیازند همه ۱

سوخت پروانه گر از شمع به ما روشن کرد
که رخ افروختگان دوست گدازند همه ۲

بر سر زهد فروشان جهان پای بکوب
که بر ابناء بشر دست درازند همه ۳

نتوان گفت به هر شیشه گری اسکندر
گر چه از حیث عمل آینه سازند همه ۴

خواجگانی که خدا را نشناسند ز عجب
عجبی نیست اگر بنده آزند همه ۵

بسکه در جنس بشر گشته حقیقت نایاب
مردم از پیر و جوان اهل مجازند همه ۶

فرخی آه از آن قوم که در کشور خویش
دوست با دشمن و بیگانه نوازند همه ۷