هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس غم و درد ناشی از زندگی در دنیایی پر از دام و محدودیت است، با این حال شاعر خود را مانند ماهی در دریا آزاد می‌داند.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.

شماره ۳۰۰ - آن روز که ما و دل ز مادر زادیم

آن روز که ما و دل ز مادر زادیم
دایم ز فشار درد و غم ناشادیم ۱

در لجه این جهان پر حلقه و دام
آزاد ولی چو ماهی آزادیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - یک عمر چو باد دور دنیا گشتیم
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - یک عمر چو جغد نوحه خوانی کردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.