شماره ۴۷ - از زلف و رخت روز و شبم تیره و تار است

از زلف و رخت روز و شبم تیره و تار است
زان هر دو عیان حادثه ی لیل و نهار است ۱

تا روز شمار ار بشمارم عجبی نیست
غم های شب هجر که بیرون ز شمار است ۲

بر عارض گلگون مگرش دیده ی لاله
آن خال سیه دید که داغش به عذار است ۳

اهل هوس آزرده شدند از غمت آری
نا صافی صهبا سبب رنج خمار است ۴

در وصل تو کمتر بود آرام دل آری
بی طاقتی مرغ چمن فصل بهار است ۵

یک بلبل شیداست همین شیفته ی گل
شیدای گل روی تو هر گوشه هزار است ۶

تا بخت نصیب که کند زخم خدنگش
ترکی که کنونش بدل آهنگ شکار است؟ ۷

رفتم ز پی تجربه ز آنکو دو سه گامی
دیدم که قرار دل من در چه قرار است ۸

بگذشت جدا ز آن سر کو کار من از کار
تا در سر کوی تو دل من به چه کار است ۹

بگذشت جدا ز آن سر کو کار من از کار
تا در سر کوی تو دل من به چه کار است؟ ۱۰

غیر از در میخانه که ماوای (سحاب) است
از حادثه ی چرخ کجا جای قرار است ۱۱