هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر درد عشق و رنجهای ناشی از آن است. شاعر از ستم معشوق شکایت میکند و میگوید که حتی بلاها از حال او خبر دارند. او از عفو و بخشش میگوید و اشاره میکند که عشق راهی پرخطر است. همچنین، شاعر تأکید میکند که دل بستن به غیر از معشوق ممکن نیست و داستان عشق همیشه تازه است.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آنها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند که برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۱۴۷ - ز روی پردگی ما چو پرده بر گیرند
ز روی پردگی ما چو پرده بر گیرند
به روی پرده نکویان پرده در گیرند ۱
چنانم از ستمت کز پی تسلی خویش
بلا کشان تو از حال من خبر گیرند ۲
به آب عفو بشو جرم عالمی ورنه
شراره ی که تر و خشک جمله در گیرند ۳
گر این بود ره عشق تو سالکان طریق
سراغ منزل از این راه پر خطر گیرند ۴
گرفتم اینکه توان بست دل بغیر تویی
کدام دل که توانند از تو بر گیرند ۵
هنوز تازه بود داستان عشق (سحاب)
هزار بار گر این قصه مختصر گیرند ۶
به روی پرده نکویان پرده در گیرند ۱
چنانم از ستمت کز پی تسلی خویش
بلا کشان تو از حال من خبر گیرند ۲
به آب عفو بشو جرم عالمی ورنه
شراره ی که تر و خشک جمله در گیرند ۳
گر این بود ره عشق تو سالکان طریق
سراغ منزل از این راه پر خطر گیرند ۴
گرفتم اینکه توان بست دل بغیر تویی
کدام دل که توانند از تو بر گیرند ۵
هنوز تازه بود داستان عشق (سحاب)
هزار بار گر این قصه مختصر گیرند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۶ - یکی است بیتو گرم زهر در گلو ریزند
گوهر بعدی:شماره ۱۴۸ - دل کز اینگونه ز هجران تو خون خواهد شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.