شماره ۲۱۲ - رود ز جانم اگر بنگرم بر آن عارض

رود ز جانم اگر بنگرم بر آن عارض
هزار عارضه ام گر بود به جان عارض ۱

به عشق تا نزند طعنه ناصحم چه شود؟
که یک رهش بنمایی به امتحان عارض ۲

بیفتد از نظر عندلیب عارض گل
دهد چو جلوه گل من به گلستان عارض ۳

نگار سرو قدم داشت نسبتی آری
به سرو و ماه از آن قامت و از آن عارض ۴

نه سرو داشت اگر ماه آسمان قامت
نه ماه داشت اگر سرو بوستان عارض ۵

عنان بلبل و قمری گهی ز دست شدی
که سرو داشتی آن قامت و گل آن عارض ۶

(سحاب) داشت نهان عارضت ز غیر و دریغ
که او کنون کند از روی تو نهان عارض ۷