هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه از زبان عاشقی بیان میشود که از درد فراق و سوز عشق سخن میگوید. او از تأثیرات عمیق معشوق بر خود میگوید و از اشک و سخن به عنوان گوهرهای وجودی خود یاد میکند. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا، رابطهی عمیق خود با معشوق و تأثیرات متقابل آنها را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۲۷۴ - نرسد تیر تو بر پیکر من
نرسد تیر تو بر پیکر من
هست گوئی به خدنگت پر من ۱
از تو سوزی که بدل بود هنوز
می توان یافت ز خاکستر من ۲
لب شیرین تو دارد ز عتاب
زهر در شربت جان پرور من ۳
ساغرم گه شکند توبه و گاه
توبه ی من شکند ساغر من ۴
گفتمش خاصیت آب حیات
چه دهد؟ گفت که خاک در من ۵
گهر چشم من اشک است و سخن
گهر طبع سخن: گستر من ۶
هر گهر را صدفی هست (سحاب)
دیده و دل صدف گوهر من ۷
هست گوئی به خدنگت پر من ۱
از تو سوزی که بدل بود هنوز
می توان یافت ز خاکستر من ۲
لب شیرین تو دارد ز عتاب
زهر در شربت جان پرور من ۳
ساغرم گه شکند توبه و گاه
توبه ی من شکند ساغر من ۴
گفتمش خاصیت آب حیات
چه دهد؟ گفت که خاک در من ۵
گهر چشم من اشک است و سخن
گهر طبع سخن: گستر من ۶
هر گهر را صدفی هست (سحاب)
دیده و دل صدف گوهر من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۳ - رخ یاران دو زلف تیره پوشیدند از یاران
گوهر بعدی:شماره ۲۷۵ - گل گلزار گر از آب وگل آید بیرون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.