شماره ۲۷۶ - آه که آخر نماند ای بت دمساز من

آه که آخر نماند ای بت دمساز من
حسن بدانجام تو عشق خوش آغاز من ۱

طایر دل آشیان بست به شاخی دگر
نغمه ی دیگر گرفت مرغ خوش آواز من ۲

دانه میفشان دگر بهر فریبم که هست
جانب بام دگر خواهش پرواز من ۳

ای که به خواری مدام راندیم از کوی خویش
از چه کنون می کنی این همه اعزاز من؟ ۴

باز نگاه تو هست از پی صیدم ولی
قوت پرواز نیست در پر شهباز من ۵

ای که نکردی نگاه سوی من از کبر و ناز
از چه پسندی کنون کبر من و ناز من؟ ۶

آه که چون گل درید پرده ی حسنش (سحاب)
پرده نشینی که بود پرده در راز من ۷