هوش مصنوعی:
این متن بیانگر درد و رنج شاعر از دوری و بیعدالتی است. او از رانده شدن از درگاه معشوق و بیگناهی خود مینالد و به ناچیز بودن زندگی و عشق اشاره میکند. همچنین، به دشواریهای راه رسیدن به مقصود و وضعیت گدایان در حضور شاه اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی و تمثیلهای بهکار رفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۹۷ - ز آن روی جان بخش ز آن قد دلخواه
ز آن روی جان بخش ز آن قد دلخواه
جان و دل من درناله و آه ۱
نام گناهی ای شه نبردی
تا از چه جرمم راندی ز درگاه؟! ۲
تا خواجه می چید اسباب خانه
بیرون زدندش از خانه خر گاه ۳
از کشتن غیر بگذر چه فخر است
شیر ژیان را از صید روباه ۴
چندی سرودیم افسانه ی عشق
مردیم و آخر شد قصه کوتاه ۵
ره راه دیر است باید رسیدن
ز این ره به مقصود ای شیخ گمراه ۶
آخر (سحابا) یا رب که گوید
حال گدایان در حضرت شاه ۷
جان و دل من درناله و آه ۱
نام گناهی ای شه نبردی
تا از چه جرمم راندی ز درگاه؟! ۲
تا خواجه می چید اسباب خانه
بیرون زدندش از خانه خر گاه ۳
از کشتن غیر بگذر چه فخر است
شیر ژیان را از صید روباه ۴
چندی سرودیم افسانه ی عشق
مردیم و آخر شد قصه کوتاه ۵
ره راه دیر است باید رسیدن
ز این ره به مقصود ای شیخ گمراه ۶
آخر (سحابا) یا رب که گوید
حال گدایان در حضرت شاه ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۶ - نمیدانم کسی در کوی او دارد گذر یا نه
گوهر بعدی:شماره ۲۹۸ - از او به یاری بختم امید غمخواری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.