شماره ۳۰۲ - با رقیب ای سست پیمان نرد الفت باختی

با رقیب ای سست پیمان نرد الفت باختی
تا مرا در ششدر رشک رقیب انداختی ۱

سوختی از آتش غیرت دل عشاق را
ساختی با غیر و کار عاشقان را ساختی ۲

تا که را خواهی هلاک از درد رشک من که تو
بی سبب در بزم وصل امشب مرا بنواختی ۳

قدر سرو و گل شکستی تا تو در بستان حسن
رخ چو گل افروختی قامت چو سرو افراختی ۴

با خرابی دل اکنون ای شه خوبان بساز
تا چرا رخش ستم در کشور دل تاختی ۵

من ز حسرت جان سپردم چون تو بهر دیگران
از کمر خنجر کشیدی از میان تیغ آختی ۶

کشتی ام گر از غم عشق بتان شادم که تو
صفحه ی دل را زغم های دگر پرداختی ۷

تا کس از جورت به جز ما در سر آن کو نماند
عاشقان خویش را زاهل وفا نشناختی ۸

نرم می باید دل آن شوخ سنگین دل (سحاب)
ورنه گیرم سنگ را ز آه درون بگداختی ۹