هوش مصنوعی:
این شعر از عشق نافرجام، رنجهای عاشق، و بیمهری یار سخن میگوید. شاعر از درد مهربانیهای بیپاسخ، فریبخوردگی توسط رقیبان، و تشبیهات طبیعت مانند زلف یار به حلقههای تاریک و باد خزان استفاده میکند. همچنین، به گذر عمر و پایان جوانی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه پیچیده، استعارههای عرفانی و اجتماعی، و تفکرات فلسفی درباره پیری است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار بوده و مناسب مخاطبان با درک ادبی بالاتر است.
شماره ۳۰۴ - کس ای نا مهربان یاران جانی
کس ای نا مهربان یاران جانی
کشد آنگه به جرم مهربانی ۱
رقیبان را امین خویش دانی
ندانی ناید از گرگان شبانی ۲
بدید از حلقه های زلف رویت
چنان کز ظلمت آب زندگانی ۳
بهای بوسه جان گیرد، فروشد
متاع این چنین را رایگانی ۴
خضر بوسیده آن لب ورنه آبی
نمی بخشد حیات جاودانی ۵
چمان سوی چمن بلبل نیاید
که آمد در چمن باد خزانی ۶
فزاید مهر من بیمهری او
مرا بیمهری او مهربانی ۷
(سحاب) ایام پیری چون بود چون
چو پیری بگذرد عهد جوانی ۸
کشد آنگه به جرم مهربانی ۱
رقیبان را امین خویش دانی
ندانی ناید از گرگان شبانی ۲
بدید از حلقه های زلف رویت
چنان کز ظلمت آب زندگانی ۳
بهای بوسه جان گیرد، فروشد
متاع این چنین را رایگانی ۴
خضر بوسیده آن لب ورنه آبی
نمی بخشد حیات جاودانی ۵
چمان سوی چمن بلبل نیاید
که آمد در چمن باد خزانی ۶
فزاید مهر من بیمهری او
مرا بیمهری او مهربانی ۷
(سحاب) ایام پیری چون بود چون
چو پیری بگذرد عهد جوانی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۳ - یار من یار کسی گشته و دلدار کسی
گوهر بعدی:شماره ۳۰۵ - که گفت مشک سیه را قرین ماه کنی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.