شماره ۷ - طراز محفل ایجاد میرزا احمد

طراز محفل ایجاد میرزا احمد
توئی که ملک جهان خالیت زمانند است ۱

به پیش طبع تو چون قطره بحر عمان است
به جنب علم تو چون کاه، کوه الوند است ۲

جهان به نشو و نما از نسیم الطفات
چنانکه نشو نبات از نسیم اسفند است ۳

ز بیم قهر تو گر خصم خود فریدون است
دلش به سینه چو ضحاک در دماوند است ۴

نه آگه است زتاثیر خاک مقدم تو
به آب زندگی آن کس که آرزومند است ۵

ی فلان گنهم از ره وفا گفتی
که: خاطرم نه چو پیش از تو شاد و خرسند است ۶

از این خطای ندانسته سخت می ترسم
چنان بدانی کاین بنده سست پیوند است ۷

اگر چه دور زعفو است این گنه، از آن
دلم به دام ندامت مدام در بند است ۸

ولی به گفته ی شیرین دلکش (آذر)
که در مذاق خردمند خوشتر از قند است: ۹

«نیم زلطف تو نومید گر خطائی رفت
گنه ز بنده و بخشایش از خداوند است» ۱۰