درباره سحاب اصفهانی
میرزا سید محمد سحاب اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۲۹ هجری قمری) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی و از شعرای عهد فتحعلیشاه و از مداحان اوست.
سحاب در علم نجوم و طب، شعرشناسى و فنون ادبى داراى اطلاعات کافى بود. در اواسط زندگى به مکه معظمه سفر کرده و بعد از بازگشت به منصب داروغگى دفتر همایون رسید.
کالبد او را به امر فتحعلى شاه به نجف اشرف برده و در آنجا دفن کردند.
علاوه بر دیوان اشعار کتابهای «روضه البکاء» و «سحاب البکا» در مراثى حضرت سیدالشهداء و تذکرهٔ «رشحات سحاب» از او به جا مانده است.
آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - سپهر علم و جهان فضیلت آنکه بود
شماره ۲ - چو شد دلگشا آن دل افروز باغ
شماره ۳ - شود چو شاد زقتلم دل من و تو مترس
شماره ۴ - به سینه تیرنگاهت همان کند که کند
شماره ۵ - ز سائلان درت هیچکس نشد واقف
شماره ۶ - به فرمان شاهی کزو زیب دید
شماره ۷ - طراز محفل ایجاد میرزا احمد
شماره ۸ - خار گلزار جهان آقا فلان
شماره ۹ - به شخصی آشنا گفتم حدیثی
شماره ۱۰ - مهین کره ی میر عبدالغفور
شماره ۱۱ - هزار افسوس از فاطمه که دست اجل
شمارهٔ ۱۲ - شعر شاعر
شمارهٔ ۱۳ - معما بنام زر و مدح
شماره ۱۴ - فلک جناب و ملک رتبه میرزا احمد
شمارهٔ ۱۵ - مدح و تاریخ
شمارهٔ ۱۶ - عقده ی دل
شماره ۱۷ - ای فلک جاه ملک رتبه که در زیور و زیب
شماره ۱۸ - گویند که در قریه ی فین کآب و هوایش
شماره ۱۹ - خان بزرگ خطه ی شروان اگرچه فخر
شماره ۲۰ - که گوید از من آزرده دل با بی وفا یاری؟
شماره ۲۱ - فرید دهر آقا خان که بودش
شماره ۲۲ - شرم از ابروی آن ابرو کمان کرد آسمان
شماره ۲۳ - امیر فلک آستان فخر گیتی
شماره ۲۴ - فرمانروای گردون رفعت علی نقی خان
شماره ۲۵ - خان جم شوکت خدیو آسمان رفعت حسین
شماره ۲۶ - بعد قرنی خواستم تقویمی از سال جدید
شماره ۲۷ - خان فلک اجلال حسین آنکه بنا کرد
شماره ۲۸ - شاها بقای عهد شباب از شراب خواه
شماره ۲۹ - سلطان چرخ از ماه نو بر فرق افسر یافته
شمارهٔ ۳۰ - تبریک عید و مدح
شمارهٔ ۳۱ - معما در وصف خورشید و مدح
شمارهٔ ۳۲ - مدیحه
شمارهٔ ۳۳ - تبریک عید و مدح
شماره ۳۴ - فرید روی زمین زین عابدین که رخت
شماره ۳۵ - فلان گنده بینی را نظر کن
شماره ۳۶ - جهان علم و بحر فضل و کوه حلم ای کآمد
شمارهٔ ۳۷ - مرثیه درباره ی فوت صباحی بید گلی