درباره سحاب اصفهانی

میرزا سید محمد سحاب اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۲۹ هجری قمری) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی و از شعرای عهد فتح‌علی‌شاه و از مداحان اوست.
سحاب در علم نجوم و طب، شعرشناسى و فنون ادبى داراى اطلاعات کافى بود. در اواسط زندگى به مکه معظمه سفر کرده و بعد از بازگشت به منصب داروغگى دفتر همایون رسید.
کالبد او را به امر فتحعلى‌ شاه به نجف اشرف برده و در آنجا دفن کردند.
علاوه بر دیوان اشعار کتابهای «روضه البکاء» و «سحاب البکا» در مراثى حضرت سیدالشهداء و تذکرهٔ «رشحات سحاب» از او به جا مانده است.

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - سپهر علم و جهان فضیلت آنکه بود شماره ۲ - چو شد دلگشا آن دل افروز باغ شماره ۳ - شود چو شاد زقتلم دل من و تو مترس شماره ۴ - به سینه تیرنگاهت همان کند که کند شماره ۵ - ز سائلان درت هیچکس نشد واقف شماره ۶ - به فرمان شاهی کزو زیب دید شماره ۷ - طراز محفل ایجاد میرزا احمد شماره ۸ - خار گلزار جهان آقا فلان شماره ۹ - به شخصی آشنا گفتم حدیثی شماره ۱۰ - مهین کره ی میر عبدالغفور شماره ۱۱ - هزار افسوس از فاطمه که دست اجل شمارهٔ ۱۲ - شعر شاعر شمارهٔ ۱۳ - معما بنام زر و مدح شماره ۱۴ - فلک جناب و ملک رتبه میرزا احمد شمارهٔ ۱۵ - مدح و تاریخ شمارهٔ ۱۶ - عقده ی دل شماره ۱۷ - ای فلک جاه ملک رتبه که در زیور و زیب شماره ۱۸ - گویند که در قریه ی فین کآب و هوایش شماره ۱۹ - خان بزرگ خطه ی شروان اگرچه فخر شماره ۲۰ - که گوید از من آزرده دل با بی وفا یاری؟ شماره ۲۱ - فرید دهر آقا خان که بودش شماره ۲۲ - شرم از ابروی آن ابرو کمان کرد آسمان شماره ۲۳ - امیر فلک آستان فخر گیتی شماره ۲۴ - فرمانروای گردون رفعت علی نقی خان شماره ۲۵ - خان جم شوکت خدیو آسمان رفعت حسین شماره ۲۶ - بعد قرنی خواستم تقویمی از سال جدید شماره ۲۷ - خان فلک اجلال حسین آنکه بنا کرد شماره ۲۸ - شاها بقای عهد شباب از شراب خواه شماره ۲۹ - سلطان چرخ از ماه نو بر فرق افسر یافته شمارهٔ ۳۰ - تبریک عید و مدح شمارهٔ ۳۱ - معما در وصف خورشید و مدح شمارهٔ ۳۲ - مدیحه شمارهٔ ۳۳ - تبریک عید و مدح شماره ۳۴ - فرید روی زمین زین عابدین که رخت شماره ۳۵ - فلان گنده بینی را نظر کن شماره ۳۶ - جهان علم و بحر فضل و کوه حلم ای کآمد شمارهٔ ۳۷ - مرثیه درباره ی فوت صباحی بید گلی