هوش مصنوعی: این متن شعری است که به ستایش فلک و قدرت آن می‌پردازد و تأثیرات آن بر احباب و حسودان را توصیف می‌کند. همچنین، به موضوعاتی مانند عدالت، تجربه و صداقت اشاره دارد و با نقل قولی از حافظ پایان می‌یابد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و عبارات نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارند.

شماره ۱۷ - ای فلک جاه ملک رتبه که در زیور و زیب

ای فلک جاه ملک رتبه که در زیور و زیب
گوش چرخت زنعال سم ابرش باشد ۱

طلعتت غیرت این بزم منور آمد
رفعتت برتر از این سقف منقش باشد ۲

جان احباب زلطف تو فرح یاب بود
دل حساد زبیم تو مشوش باشد ۳

بد گمانی زمن از بیهده حرفی و مرا
دل از این مرحله چون نعل در آتش باشد ۴

خود بگو در حق من از سخن مدعیان
ظن ناخوش ز تو صاحب خردی خوش باشد؟ ۵

بشنو این بیت خوش از حافظ شیرین سخن، آن
که کلامش همه جان پرورو دلکش باشد ۶

«خوش بود گر محک تجربه آید به میان
تا سیه روی شود هر که در او غش باشد» ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - عقده ی دل
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - گویند که در قریه ی فین کآب و هوایش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.