شماره ۷ - ز دل کردی فراموشم تو یارا

ز دل کردی فراموشم تو یارا
مگر عادت چنین باشد شما را ۱

ز شوق نقطه ی خالت چو پرگار
چرا سرگشته می داری تو ما را ۲

بترس از آه زار دردمندان
که تأثیری بود بی شک دعا را ۳

طبیب من تویی رنجور عشقم
به جان و دل همی جویم دوا را ۴

به درد دل گرفتارم ولیکن
به درمان می دهی ما را مدارا ۵

بگو کی غم خورد سلطان حسنش
به لب گر جان رسد هر دم گدا را ۶

ندارد مهربانی آن ستمگر
مگر دارد دلی از سنگ خارا ۷

اگر در راه عشقش خاک گردم
بگو آخر چه نقصان کیمیا را ۸

جهان پیشم ندارد اعتباری
که با کس کی به سر برد او وفا را ۹