شماره ۱۱ - مرا ز دیده و دل دور کرد یار چرا

مرا ز دیده و دل دور کرد یار چرا
ز دست داد مرا زود آن نگار چرا ۱

به اختیار نبودم جدایی از بر دوست
ز ما کناره گزید او به اختیار چرا ۲

مرا ز چشم عنایت فکنده یکباره
نگار مهوش من همچو روزگار چرا ۳

درون کنج دلم سرّ او نهانی بود
میان خلق جهان کرد آشکار چرا ۴

غمش که بر دل من همچو کوه الوندست
نداشت غم ز من خسته روزگار چرا ۵

نظر به حال جهانی نکرده کُشتی باز
مرا به شیوه ی آن چشم پر خمار چرا ۶

به رنگ و بوی تو عالم گرفته آشوبی
نصیب ما ز گلستان شدست خار چرا ۷