شماره ۱۶ - از چه می داری نگارینا بدین زاری مرا

از چه می داری نگارینا بدین زاری مرا
کم به هر عمری بخاطر در نمی آری مرا ۱

من چو خاک راه گشتم در ره عشقت به جان
تا مگر از روی لطف از خاک برداری مرا ۲

ز آتش عشقت منم خاکی روا داری که تو
بگذری از ما چو باد و زار بگذاری مرا ۳

بار عشقت آتشی می افکند در ما چرا
می گذاری همچو خاک ره بدین خواری مرا ۴

آشنا بیگانه گشتم در وفاداری تو
از چه رو آخر ز خود بیگانه می داری مرا ۵

حاصل اندر عشق رویت ای صنم دانی که نیست
شادی عالم تو را شد رنج و غمخواری مرا ۶

بود پندارم که از غم گر مرا کاری فتد
آن نگار بی وفا روزی کند یاری مرا ۷

کی گمانم بود آخر کان طبیب در من
تندرستی خواهد او خود را و بیماری مرا ۸

با همه جور و جفا کز تو کشیدم در جهان
هم مگر رحمی کنی ضایع بنگذاری مرا ۹