شماره ۱۸ - اوصاف تو کردیم همه ورد زبان را

اوصاف تو کردیم همه ورد زبان را
بر مهر تو کردیم سراسر دل و جان را ۱

از دیده مرا آب روانست ز مهرت
هم در سر مهر تو کنم روح و روان را ۲

گر وی نظری افکند از مهر به حالم
چون ذرّه به عیوق رساند دو جهان را ۳

دانی سر و جان در ره عشقت که فدا کرد؟
آن کس که نترسید چنین سود و زیان را ۴

راهیست خطرناک درین بادیه رفتن
لیکن خطری نیست درین راهروان را ۵

آنست که دل بردن ما پیش تو سهلست
اینست که دلداده پسندد همه آن را ۶

آوخ که بمردیم درین درد و کسی نیست
کز لطف دوایی کند این درد نهان را ۷

گر بگذرد از روی تلطّف بر ما دوست
در دیده کنم جای چنان سرو روان را ۸

هرکس که دو ابروی تو با غمزه ی خون ریز
بیند بکند جان سپر آن تیر و کمان را ۹

انگشت تحیر بگزم چون که ببینم
از قدرت معبود جهان ماه رخان را ۱۰