هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و رنجهای آن سخن میگوید. او از معشوق میخواهد که با نرمی و لطف رفتار کند و عاشقان بینوا را نیازارد. همچنین، از زیبایی و بوی خوش معشوق و تأثیر آن بر جهان و جان سخن میگوید و در پایان، از وفاداری خود و ناعادلانه بودن کینهورزی معشوق شکوه میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیدهتر، فهم آن را برای سنین پایین دشوار میکند.
شماره ۲۰ - به دوش برمفکن آن دو زلف مشکین را
به دوش برمفکن آن دو زلف مشکین را
مکش به تیغ جفا عاشقان مسکین را ۱
چه باشد ار به شب وصل شاد گردانی
ز لطف خاطر، بیچارگان غمگین را ۲
ز غبن عنبر سارا چو موم بگدازد
اگر تو باز گشایی دو زلف پرچین را ۳
به رنگ و بوی چنین گر به بوستان گذری
خجل کنی به چمن ارغوان و نسرین را ۴
مشام جان و جهانی یقین برآساید
اگر به شانه زنی زلف عنبرآگین را ۵
چه کرده ام گنهی در جهان بگو با تو
بجز وفا که کمر بسته ای چنین کین را ۶
مکش به تیغ جفا عاشقان مسکین را ۱
چه باشد ار به شب وصل شاد گردانی
ز لطف خاطر، بیچارگان غمگین را ۲
ز غبن عنبر سارا چو موم بگدازد
اگر تو باز گشایی دو زلف پرچین را ۳
به رنگ و بوی چنین گر به بوستان گذری
خجل کنی به چمن ارغوان و نسرین را ۴
مشام جان و جهانی یقین برآساید
اگر به شانه زنی زلف عنبرآگین را ۵
چه کرده ام گنهی در جهان بگو با تو
بجز وفا که کمر بسته ای چنین کین را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - فدا کردم به غمهای تو جان را
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - نیست نظر به سوی کس جز رخ دوست دیده را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
