شماره ۲۱ - نیست نظر به سوی کس جز رخ دوست دیده را

نیست نظر به سوی کس جز رخ دوست دیده را
باد به گوش او رسان حال دل رمیده را ۱

از من دل رمیده گو ای بت دلستان من
بار فراق تو شکست پشت دل خمیده را ۲

گفت به ترک ما بگو ورنه سرت به سر شود
ترک بگو که چون کنم؟ یار به جان گزیده را ۳

گفت لبم گزیده ای من نگزم بجز شکر
بار دگر به ما نما آن شکر گزیده را ۴

پند دهند ناصحان بند نهند عاقلان
نیست نصیحتش قبول جامه جان دریده را ۵

چون نکشم عنای تو چون نبرم جفای تو
چاره ز جور چون بود بنده زر خریده را ۶

دزد زند به کاروان مال برد ز ساربان
غم چه برد ازین و آن مرد ره جریده را ۷

جان منست لعل تو زود رسان بدان مرا
گفت چه حاصل ای جهان جان به لب رسیده را ۸

در هوس وصال تو مرغ دلم هوا گرفت
کیست که با تن آورد مرغ دل پریده را ۹