شماره ۲۷ - ناگهان از در درآمد آن بت سرمست ما

ناگهان از در درآمد آن بت سرمست ما
یک نظر بر ما فکند و دل ببرد از دست ما ۱

گفتم از چنگش برون آرم دل گمگشته را
لیک شست زلف آن دلخواه شد پابست ما ۲

گرنه چون سوسن شدم آزاد در بستان عشق
ای عزیزان از زبانش کی بود وارست ما ۳

گفتمش صبرم نماند اندر غمت زنهار گفت
صبر هشیاران بسی بربود چشم مست ما ۴

گلبنی با سرو بستان گفت با بالای تو
کی به چشم ما درآید این درازی پست ما ۵

دام در ماهی وصلت جان ما افکنده بود
ای دریغا کاو به عیاری بجست از شست ما ۶