شماره ۳۷ - دُرد دردت تا به کی نوشیم ما

دُرد دردت تا به کی نوشیم ما
سرّ عشقت تا به کی پوشیم ما ۱

دیگ سودای تو را تا پخته ایم
ز آتش عشق تو در جوشیم ما ۲

تا پیامت آورد باد صبا
بر سر ره جمله تن گوشیم ما ۳

گرچه چون نی زخم هر دستی خوریم
در غم هجر تو خاموشیم ما ۴

در فراقت جامه ی جان چاک شد
با لباس صبر می پوشیم ما ۵

دوش می گفتی شبی بنوازمت
بر امید وعده ی دوشیم ما ۶

شربت وصلم بده کز جام هجر
واله و حیران و مدهوشیم ما ۷

بر نمی آییم با درد و غمت
چند با هجران تو کوشیم ما ۸

ما ز یادت یک زمان خالی نییم
گرچه از یادت فراموشیم ما ۹

گر همه ملک جهانم می دهند
یک سر موی تو نفروشیم ما ۱۰