شماره ۳۸ - تا تو از لب کرده ای درمان ما

تا تو از لب کرده ای درمان ما
آتشی افکنده ای در جان ما ۱

نور چشم ما تو مردم زاده ای
یک شبی از لطف شو مهمان ما ۲

در نیاید چشم بیدارش به خواب
بر سر هر کو رسد افغان ما ۳

گفتم از دستش برون آریم دل
چون کنم دل نیست در فرمان ما ۴

یک نظر گفتم کند در ما ولی
هست فارغ از گدا سلطان ما ۵

در چمن از جست و جوی قامتت
شد پراکنده سر و سامان ما ۶

بی تکلّف راست گویم در جهان
نیست قدّی چون قد جانان ما ۷

بس عجب دیدم که آن سرو سهی
چون برون رفت از سر پیمان ما ۸

عید رویش گفت با من کای جهان
جان چه باشد تا کنی قربان ما ۹

چند گردد بر سر کویت مدام
این دل مسکین سرگردان ما ۱۰

دل ببرد از ما و رفت آن بی وفا
کشت تخم قهر خود در جان ما ۱۱