شماره ۴۶ - دلبر سنگ دل شوخ جفاپیشه ی ما

دلبر سنگ دل شوخ جفاپیشه ی ما
نگذرد بر دل سنگین تو اندیشه ی ما ۱

شب هجرانت درازست و چو زلفت تاریک
ننهادی بجز از خون جگر توشه ی ما ۲

بیخ مهر رخ ما گرچه ز دل برکندی
جز وفای بت مه رو نبود پیشه ی ما ۳

خرمن ماه رخش را مترصّد بودم
بانگ زد لعل لبش گفت مچین خوشه ی ما ۴

قامت سرو بلندش به تفاخر می گفت
در دل ماء معین است همه ریشه ی ما ۵

خونم از مردمک دیده روانست به جوی
رحمتت نیست تو بر خون جگر گوشه ی ما ۶