هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از زیبایی‌های طبیعی مانند سرو، گل، ماه و خورشید برای توصیف معشوق استفاده می‌کند و از غم هجران و عشق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استعاره‌های ادبی پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیبایی‌های شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و فرهنگ فارسی دارد.

شماره ۵۲ - صنما سنگ دلا سرو قدا مه رویا

صنما سنگ دلا سرو قدا مه رویا
دلبرا حور وشا لاله رخا گل بویا ۱

شیوه از چشم تو آموخت مگر نرگس مست
روشنی از تو ربودست مه و خور گویا ۲

مشک در نافه ی آهوی ختن پندارم
به نسیم سر زلف تو مگر شد بویا ۳

همچو سرو ار بخرامی بر ما نیست عجب
گر شدم دیده ی جان در غم رویت دریا ۴

گوهر پاک تو تا گشت ز چشمم پنهان
شده در بحر غم عشق جهانی جویا ۵

تو گلی تازه به بستان ملاحت باری
بلبل طبع جهان بر گل رویت گویا ۶

بس خرابست مرا کار به هجران رخت
ز شب وصل توان کرد جهان را احیا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱ - دلم ز دست فراقت به جان رسید بیا
گوهر بعدی:شماره ۵۳ - ای خجل از شرم رویت آفتاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.