شماره ۸۵ - بیا که پیک نظر می دوانم از چپ و راست

بیا که پیک نظر می دوانم از چپ و راست
که تا کجا چو تو سروی به باغ جان برخاست ۱

و یا گلی که به روی تو باشدش نسبت
چگونه صحن چمن را به حسن خویش آراست ۲

بگشت گرد جهان و ندید چون رخ تو
گلی و نیز چو قدّ تو هیچ سرو نخاست ۳

اگر کنی گذری سوی ما نباشد عیب
تو سرو جانی و دایم تو را گذر بر ماست ۴

ببرده ای دلم از دست و باز پس ندهی
چه اوفتاد چه شد در جهان مگر یغماست ۵

بیا بیا و غنیمت شمر یکی امروز
که را امید بقا ای عزیز بر فرداست ۶

زلال وصل زمانی بر آتش دل زن
ز شور عشق تو جانا به عالمی غوغاست ۷

دل از فراق تو بر آتش بلا سوزان
دو دیده از غم هجر تو دایماً دریاست ۸

دلت نسوخت به حال من ضعیف نحیف
نه دل بود نه دل آن دل مگر که آن خاراست ۹

فراق جمله رفیقان زمانه می طلبد
بدید عاقبت الامر آنچه دشمن خواست ۱۰