شماره ۸۹ - چه جان باشد که جانانش نه پیداست

چه جان باشد که جانانش نه پیداست
چه سر باشد که سامانش نه پیداست ۱

چه عیدی باشد آخر در جهان نو
چو جان من که قربانش نه پیداست ۲

خیال روی تو در دیده ی من
چنان آمد که مهمانش نه پیداست ۳

مرا دردیست در دل از فراقش
مسلمانان که درمانش نه پیداست ۴

به جان آمد دلم از درد دوری
شب هجر تو پایانش نه پیداست ۵

چنان دل برد از دستم به یک بار
که در زلف پریشانش نه پیداست ۶

جهان گفتا بگیرم دامن دوست
چو از چشمم گریبانش نه پیداست ۷

بزد تیری ز غمزه بر دل من
چنان گم شد که پیکانش نه پیداست ۸