شماره ۹۱ - آن باد بهار بین که برخاست

آن باد بهار بین که برخاست
دیگر چمن جهان بیاراست ۱

از بانگ تذرو و کبک و دستان
بنگر که به بوستان چه غوغاست ۲

از باد بهار گل بخندید
بلبل به زبان حال گویاست ۳

کای گل به چمن چه رنگ و بویست
و ای سرو بلند این چه بالاست ۴

خوش در چمن صفا نظر کن
آن روی چو گل ببین چه زیباست ۵

گل را چه محل به پیش رویش
کاو رنگ رخ از نگار من خواست ۶

قدش نتوان به سرو نسبت
کردن که نباشد این چنین راست ۷

من عاشق و بی خودم تو فارغ
هر جور و جفا که هست بر ماست ۸

یک بوی وفا از او نیابم
بی مهر و وفا گلست، و ناراست ۹

هم سرو روان بوستانی
کاو راست وفا و پای برجاست ۱۰

ای دل بگشا تو چشم جانت
وان سرو قدش ببین چه رعناست ۱۱