شماره ۹۲ - کدام سرو به بالای دوست ماند راست

کدام سرو به بالای دوست ماند راست
بگو دلا و به بستان نظر کن از چپ و راست ۱

نگاه کردم و دیدم ز دور می آمد
نگار و سرو به پیشش به یک قدم برخاست ۲

نه سرو بود و نه طوبی صنوبری دیدم
میان باغ و یقین شد که قد دلبر ماست ۳

به سرو گفت که بنشین ز پا به پیش قدم
تو سرکشی به وجود منی چنین نه رواست ۴

به لرزه در قدمش اوفتاد و گفت منم
کمینه چاکر آن قامتت که بس زیباست ۵

گل از فروغ رخت در چمن ز بار بریخت
مه دو هفته بدیدش ز شرم او می کاست ۶

دلم ببرد ز دست و سپرد ترک خطا
به ابروی کج و زلفش که پر ز چین و خطاست ۷

به غمزه خون جهانی بریخت آن دلبر
دلم ببرد به دزدی ز چشم او پیداست ۸

کسی به قدّ توأش دست رس کجا باشد
کنون چو زیر فلک کار قامتت بالاست ۹