شماره ۹۳ - تا قامت او به باغ برخاست

تا قامت او به باغ برخاست
سرتاسر شهر شهور و غوغاست ۱

گفتم که قدش به سرو ماند
گفتا که نباشد این چنین راست ۲

گفتم که نظر به قامتش کن
گفتا که چمن دگر بیاراست ۳

گفتم که بلاست بر دل خلق
گفتا تو ببین که آن چه بالاست ۴

کز رشک قد تو سرو بستان
دستش همه بر دعا به بالاست ۵

گفتم ز چه میل ما نداری
سروش چو مدام میل بر ماست ۶

سرو از نظر جهان بیفتاد
تا سرو قدش به پای برخاست ۷

گفتم که رخش بهست یا ماه
گفتا که ازوست در کم و کاست ۸

گفتم که ز عنبرست زلفش
گفتا که، کرا مجال و یاراست ۹

گفتم که کمان ابروانش
تیر مژه زان کمان شود راست ۱۰

گفتم که دلش نسوخت بر ما
گفتا که دلش چو سنگ خاراست ۱۱

فریاد و فغان ما ز حد رفت
بر ما نظر ار کنی خداراست ۱۲