خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، درد عشق بی‌پاسخ و بی‌قراری عاشق را بیان می‌کند. شاعر از بی‌سامانی حال خود، سرگردانی بخت، و سوزش عشق در جان می‌گوید. او از معشوقی سنگدل می‌نالد که رحمی به حالش ندارد و از جمال و لطف بی‌نظیرش سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر عشق را چون دریایی می‌داند که مرواریدهای لطف معشوق از هر گنجی ارزشمندتر است.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار بوده و مناسب مخاطبان با درک ادبی بالاتر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و بی‌قراری نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

آنکه درمان برنتابد درد بی درمان ماست
وآنکه سامانی ندارد حال بی سامان ماست

آنکه شیدایی شد ای دلدار بر روی چو ماه
گر بدانی همچو زلفت بخت سرگردان ماست

خاک پایت گشته ام تا چند بر بادم دهی
کاتشی زان لعل نوشین تو اندر جان ماست

دارم اندر دل یکی دردی که فرماید طبیب
ای عزیز من که نوش لعل تو درمان ماست

آنکه رحمش نیست بر ما آن دل سنگین تست
وآنکه خوابش می نگیرد دیده گریان ماست

گفتم اندر برکشم یک شب قد چون سرو او
عقل گفتا صبر کن کان سرو از بستان ماست

گفتم اندر بوستان خوابم نمی گیرد چرا
گل جوابم داد کاین آشوب از دستان ماست

گفتمش سوزی فکندی در جهان آخر چرا
گفت کای مسکین نظر کن کاین همه از آن ماست

بحر عشق روی او با ما درآمد در سخن
گفت مروارید لطفش بیشتر از کان ماست

برف اگر با ما ندارد جانبی در فصل دی
جانبش خواهم که او محبوب تابستان ماست

«جهان ملک خاتون»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir