شماره ۱۰۵ - داری دلا خبر تو که دردش دوای ماست

داری دلا خبر تو که دردش دوای ماست
لعل لبان دلکش او آشنای ماست ۱

سروی چو قامت تو ندیدم به راستی
بالا نگویمش صنما کان بلای ماست ۲

گفتم بنه به دیده قدش تا ببوسمش
گفتا سراب چشم تو باری نه جای ماست ۳

گفتم به وصل گیر شبی دست ما و گفت
سرها ز دست رفته به جایی که پای ماست ۴

عمریست ما چو خاک به کویت نشسته ایم
روزی نگفته ای که جهانی گدای ماست ۵

گفتم ز دست رفت سرم سرکشی مکن
وصلت اگر به دست فتد خون بهای ماست ۶

گم کرده ام به کوی تو بیچاره دل ولی
بوی دو زلف دلکش تو رهنمای ماست ۷