شماره ۱۰۶ - ما را ز قد سرو تو ای دوست ثمرهاست

ما را ز قد سرو تو ای دوست ثمرهاست
واندر دل ما آکه ز مهر تو شجرهاست ۱

یک شب گذری کن به من خسته و بنگر
کآه دل ما در غم عشقت به سحرهاست ۲

از حسرت شیرین لبت، ای کام دل من
فرهاد صفت گشته به کوه و به کمرهاست ۳

از آه من خسته ی درویش بیندیش
زیرا که دعا را ز سر سوز اثرهاست ۴

از هدهد اگر حال سبا باز بپرسی
ای دل تو چه دانی که از آنجا چه خبرهاست ۵

یارب تو بساز از کرمت کار جهان را
کاندر ره الطاف تو ای دوست کرمهاست ۶

آخر نظر لطف به احوال جهان کن
زان رو که تو را بر دل این بنده نظرهاست ۷