شماره ۱۱۸ - دل من از غم عشقت خرابست

دل من از غم عشقت خرابست
جگر بر آتش هجران کبابست ۱

نظر بر حال زارم کن که لِلّه
نظر بر خستگان کردن ثوابست ۲

طبیب من تویی آخر دوایی
بکن کاحوال این بی دل خرابست ۳

بگفتا صبر می باید در این کار
اگرچه عاشقی اینت جوابست ۴

بدو گفتم که صبرم نیست تا کی
ز هجران جان مسکین در عذابست ۵

نگویی صبر از آن رو چون توان کرد
رخت دانی که رشک آفتابست ۶

منم چون ذرّه سرگردان از آن روی
که خورشید جمالش در نقابست ۷

پریشان حالم از شبهای هجران
چو زلف مشکبارش پر ز تابست ۸

نگردد چشم بختم هیچ بیدار
که چشم نیمه مستش پر ز خوابست ۹

به حالم گر کنی رحمت چه باشد
جهانبانی چو می دانی صوابست ۱۰