هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. او از زیبایی چشم‌های معشوق، تأثیر آن بر دلش، و درد هجران می‌گوید. شاعر تاکید می‌کند که حتی بهشت بدون معشوق برایش ناخوشایند است و زندگی بدون او را بی‌معنا می‌داند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به درک ادبیات کلاسیک و بلوغ عاطفی نیاز دارد.

شماره ۱۴۱ - چشم چون بادام تو مادام مست و سرخوشست

چشم چون بادام تو مادام مست و سرخوشست
با وجود سرخوشی تند و ملول و سرکشست ۱

چشم زخم روی همچون آتشت مسکین دلم
گر پسندی چون سپندت روز و شب در آتشست ۲

لعل جان فرسای تو آب حیاتست آن مگر
زانکه بس شیرین و جان بخش و لطیف و دلکشست ۳

دوزخ ار با یار باشد پیش من بهتر ز خلد
ور بهشتم بی تو باشد پیش من بس ناخوشست ۴

ترک آن ترک پری زاد پری وش چون کنم
ای مسلمانان نگاری نازنین مهوشست ۵

بر دل پردرد خون آلود من دیگر مزن
تیر هجرانم خدا را گر تو را در ترکشست ۶

در جهانم نیست یک دم بی تو خوش ای بی وفا
خوش مبادت بی تکلّف گر تو را بی ما خوشست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - بختم دو دیده بر سر زلفین یار بست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - مرا گویی که عشقت سر نبشتست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.